تسویه زمان واقعی: لایه گمشده در انرژی توزیع شده

تبدیل انرژی در حال شتاب گرفتن است. خورشیدی پشت بام در حال جرم گیری است. باتری ها در حال افزایش هستند. وسایل نقلیه الکتریکی در حال گسترش هستند. نیروگاه های مجازی منابع توزیع شده را در پورتفولیوهای آگاه از شبکه تجمیع می کنند. اما زیربنای این پیشرفت یک ضعف ساختاری نهفته است که کمتر کسی در مورد آن صحبت می کند: ما در تلاش هستیم تا یک سیستم انرژی در زمان واقعی را بر روی ریل های مالی عقب افتاده اجرا کنیم.

در حالی که الکتریسیته در میلی ثانیه حرکت می کند، سکونت همچنان در چند روز حرکت می کند. اگر قرار است منابع انرژی توزیع شده، تولیدکنندگان مستقل انرژی، دارایی های پشت متری و شبکه های شارژ EV به وعده خود عمل کنند، ما باید لایه حسابداری و تطبیق را که زیربنای آنهاست مدرن کنیم. به نظر من، تسویه زنجیره ای و بلادرنگ یک ارتقاء حدس و گمان نیست. این ستون فقرات مالی مورد نیاز برای فاز بعدی طراحی بازار انرژی است.

انرژی توزیع شده در حال افزایش است، اما تسویه حساب ادامه پیدا نمی کند

منابع انرژی توزیع شده دیگر محیطی نیستند. آژانس بین‌المللی انرژی بر نقش فزاینده انرژی توزیع شده و منابع انعطاف‌پذیر در شبکه‌های مدرن تاکید کرده است، به‌ویژه زمانی که سیستم‌ها سهم بیشتری از انرژی‌های تجدیدپذیر را ادغام می‌کنند.

در عین حال، تحقیقات بر روی مطالعات انرژی های تجدیدپذیر و پایدار نشان می دهد که برنامه های آزمایشی انرژی مبتنی بر بلاک چین که برای فعال کردن تجارت همتا به همتا و مشارکت غیرمتمرکز بازار طراحی شده اند، به سرعت در حال گسترش هستند.

با وجود این پیشرفت، بیشتر بازارهای انرژی همچنان معاملات را از طریق پردازش دسته‌ای و چرخه‌های صورت‌حساب قدیمی تطبیق می‌دهند. داده‌های کنتور می‌توانند دقیق و تقریباً بی‌درنگ باشند، اما تسویه مالی اغلب هفته‌ها به تأخیر می‌افتد، به‌ویژه در برنامه‌های سمت تقاضا که به اندازه‌گیری و راستی‌آزمایی پس از رویداد متکی هستند.

این تاخیر باعث ایجاد اصطکاک می شود:

• تاخیر در پرداخت غرامت در صادرات انرژی
• فرآیندهای آشتی شفاف
• کاهش اعتماد بین شرکت کنندگان
• انگیزه های ضعیف برای رفتار در زمان واقعی

تأخیرهای آشتی برای تولید متمرکز قابل مدیریت است. اینها برای بازارهای توزیع شده که در آن هزاران یا میلیون ها نهاد کوچک به صورت پویا با هم تعامل دارند، خورنده هستند. شبکه توزیع شده و قابل برنامه ریزی می شود. لایه مالی که از آن حمایت می کند نیست.

چرا حسابداری بلادرنگ رفتار بازار را تغییر می دهد؟

توکن سازی در انرژی اغلب به اشتباه درک می شود. هنگامی که به درستی اجرا شود، انتزاع مالی را نشان نمی دهد. این نشان دهنده واقعیت فیزیکی است. توکن‌سازی منابع فیزیکی شبکه (کیلووات ظرفیت، کیلووات ساعت انعطاف‌پذیری، کاهش بار تأیید شده) را به نمایش‌های دیجیتال استاندارد تبدیل می‌کند که می‌توانند با دقت اندازه‌گیری، ارسال و رمزگشایی شوند.

هر توکن می‌تواند نشان‌دهنده یک واحد قابل تأیید ظرفیت یا انعطاف‌پذیری باشد که توسط تله‌متری و اندازه‌گیری سطح درآمد پشتیبانی می‌شود. انرژی توکنیزه شده که در معماری‌های باز و استاندارد VPP ادغام شده است، هماهنگی دانه‌ای را در بین میلیون‌ها دستگاه توزیع‌شده امکان‌پذیر می‌کند و در عین حال قابلیت حسابرسی و انطباق با مقررات را حفظ می‌کند.

این در مورد ایجاد ابزارهای مالی جدید نیست. این در مورد ایجاد واحدهای حسابداری دیجیتالی است که با جریان های انرژی فیزیکی سازگار است. وقتی نمایش‌های دیجیتال استاندارد شده انعطاف‌پذیری در دسترس باشد، اپراتورهای شبکه دید واضح‌تری به دست می‌آورند، خدمات برق هزینه‌های تطبیق را کاهش می‌دهند و مشتریان ارزش شفاف و فوری برای مشارکت دریافت می‌کنند. قطعه گم شده فرکانس قرارگیری است.

شارژ EV مشکل را قابل مشاهده می کند

خودروهای الکتریکی به وضوح این ناسازگاری را نشان می دهند. یک EV متصل به شبکه فقط برق مصرف نمی کند. می تواند باشد:

• به قیمت گذاری زمان استفاده پاسخ دهید
• در پاسخ به تقاضا شرکت کنید
• ارائه خدمات وسیله نقلیه به شبکه (V2G).
• صادرات انرژی ذخیره شده در زمان اوج تقاضا

تحقیقاتی که در مورد تجارت انرژی الکتریکی مبتنی بر بلاک چین تحقیق می‌کند، نشان می‌دهد که چگونه دفتر کل توزیع‌شده می‌تواند قیمت‌گذاری و پرداخت بین خودروهای برقی و شبکه‌ها را خودکار کند. اما در بیشتر استقرارهای دنیای واقعی، جبران این خدمات از طریق سیستم های صورتحساب سنتی ارائه می شود.

تصور کنید مالک خودروهای برقی در حالی که قیمت‌ها در بالاترین حد خود بود، انرژی صادر می‌کند، اما هفته‌ها منتظر می‌ماند تا اعتبار در صورت‌حساب خود ظاهر شود. این تاخیر اعتماد را از بین می برد و مشارکت را کاهش می دهد. اگر شبکه در حال پویا شدن است، طرح نیز باید پویا باشد.

وفاداری و پاداش باید در قرارداد گنجانده شود

ما اغلب در مورد بازارهای انرژی به صورت مهندسی صحبت می کنیم. اما پذیرش یک مسئله تجربه مشتری است. اقتصاد رفتاری به طور مداوم نشان می دهد که بازخورد فوری بسیار موثرتر از پاداش های تاخیری است. سیستم های وفاداری سنتی، مایل های خطوط هوایی و نقاط خرده فروشی بر اساس مدل های حسابداری عقب مانده عمل می کنند. بازارهای انرژی نمی توانند این کار را انجام دهند.

هنگامی که پرداخت نزدیک به زمان واقعی می شود، وفاداری می تواند مستقیماً در لایه تراکنش ادغام شود. به عنوان مثال:

• اعتبار فوری برای شارژ خارج از پیک
• پاداش فوری برای صادرات خورشیدی در طول استرس شبکه
• مشوق های خودکار برای شرکت در فعالیت های پاسخگویی به تقاضا

تحقیقات بازار در مورد بلاک چین در تجارت انرژی، پتانسیل آن را برای فعال کردن اعتبارات شفاف، توکن‌شده و آشتی خودکار بین شرکت‌کنندگان برجسته می‌کند. این در مورد حدس و گمان نمادین نیست. این انطباق رفتاری است. اگر مشتریان بتوانند فوراً ارزش را ببینند، تأیید کنند و به آن دسترسی پیدا کنند، به جای پرداخت‌کنندگان غیرفعال هزینه، شرکت‌کنندگان فعال بازار می‌شوند.

ضرورت استراتژیک

سیستم انرژی جهانی از طریق کنتورهای هوشمند، پیش‌بینی بار مبتنی بر هوش مصنوعی، ذخیره‌سازی توزیع‌شده و حمل‌ونقل الکتریکی که معماری شبکه را تغییر شکل می‌دهند، دستخوش تحول دیجیتالی می‌شود. اما دیجیتالی شدن بدون نوسازی مالی باعث ایجاد عدم تعادل می شود.

همانطور که توسط آژانس بین المللی انرژی تاکید شده است، منابع انرژی توزیع شده انعطاف پذیری سیستم را افزایش می دهد. با این حال، بازارهای انعطاف پذیر تنها زمانی کار می کنند که مشوق ها فوری و قابل اعتماد باشند (IEA).

پرداخت بلادرنگ این شکاف را می‌بندد.

1. هزینه های تسویه حساب را کاهش می دهد.
2. کارایی سرمایه در گردش را افزایش می دهد.
3. اعتماد بین شرکت کنندگان را تقویت می کند.
4. مکانیسم های وفاداری را فعال می کند که فوراً به رفتار سودمند پاداش می دهد.

از همه مهمتر، زیرساخت مالی را با زیرساخت فیزیکی هماهنگ می کند.

آینده فقط نسل نیست، مشارکت است

مرحله بعدی انتقال انرژی فقط تولید برق پاک نیست. این در مورد تضمین و گسترش مشارکت است. این بدان معناست که خانوارهایی با پنل های خورشیدی، رانندگان خودروهای برقی، دارندگان باتری و امکانات تجاری با بارهای انعطاف پذیر باید به بازیگران بازار تبدیل شوند. اما بازارها با نحوه مبادله ارزش تعریف می شوند.

اگر مشارکت انرژی به تاخیر در پرداخت و چرخه‌های صورت‌حساب غیرشفاف وابسته باشد، سیستم‌های توزیع شده کمتر از پتانسیل خود عمل خواهند کرد. و اگر راه حل شفاف، قابل برنامه ریزی و نزدیک به زمان واقعی شود، بازارهای انرژی شروع به مدرن شدن می کنند زیرا چنین هستند.

بنابراین حسابداری بر روی زنجیره در زمان واقعی یک نوآوری ثانویه نیست. این لایه زیرساختی است که تعیین می کند انرژی توزیع شده آزمایشی یا پایه باقی می ماند. الکتریسیته در حال حاضر با سرعت فیزیک حرکت می کند. داده ها در حال حاضر با سرعت شبکه ها حرکت می کنند. سرمایه باید با همان سرعت حرکت کند، در غیر این صورت سیستم هرگز به طور کامل توسعه نخواهد یافت.