ستون فقرات اینترنت ابر فناوری بزرگ نیست – depin

در فناوری ، انتزاع مدتهاست که مترادف با پیشرفت است. ما از سرورهای فیزیکی به ابر رفتیم. از پرونده های محلی گرفته تا API. خودآزای بدون سس. زیرساخت ها نامرئی شده اند – از نظر ظاهری بارگذاری شده ، ساده و جدا شده بر روی رایانه شخص دیگری. و مدتی کار کرد. بولوت سرعت ، مقیاس و راحتی را برای میلیون ها توسعه دهنده و مشاغل به ارمغان آورد.

با این حال ، این انتزاع با هزینه ای آمد: کنترل.

امروز ، ما محدودیت های این مبادله را می بینیم. AI BOOM از محاسبه توزیع ، آگاهی سریع و آگاهی درخواست می کند. دستگاه های IoT داده های موضعی را در مقیاس بی سابقه تولید می کنند. و ابر مرکز – یک راه حل یک راه حل است – ترک ها را نشان می دهد: صورتحساب مات ، افزایش هزینه ها ، مشکلات تأخیر و افزایش خطر غلظت. حقیقت این است که ابر هرگز برای این لحظه ساخته نشده است. بنابراین ، تکامل بعدی زیرساخت ها واضح است: اولین مورد توسط کاربر و رمزنگاری تشویق می شود. به طور خلاصه ، شبکه های زیرساخت فیزیکی غیر متمرکز یا depin.

بعد از چند سال گذشته برای ساختن زیرساخت ها در Web3 ، این تغییر را از دست اول دیدم. شبکه های مداوم شبکه هایی نیستند که کاربران به سادگی مصرف می کنند ، اما شبکه ها توسط یک ارائه دهنده واحد کنترل نمی شوند ، بلکه توسط جمع های همکاران تقویت می شوند. عملکرد ، زمان کار و مزایای دنیای واقعی ، نه با جداول شاخص سهام یا خالی ، بلکه با سکه هایی که منعکس کننده اثر واقعی هستند ، پاداش می گیرند.

دپین درست است. مشوق های موجود در لایه پروتکل را فعال می کند. این زیرساخت ها را به شبکه ای تبدیل می کند که از یک سرویس ارزش ایجاد می کند. و مالکیت و فرصت در دست شرکت کنندگان است.

برای دوره Edge Cloud ساخته نشده است

هنگامی که همیشه به دسترسی به کمبود GPU یا یک پروانه گاز API LLM می رسد ، پهنای باند از طریق محاسبه و پسوند در هنگام کنترل توسط چند hyperskalers بی نهایت نیست. در همین حال ، منابع لبه های بی شماری ، از تلفن های هوشمند و روترها گرفته تا سنسورهای IoT و بازی های بیکار ، هنگام جمع آوری ارائه دهندگان ابر استفاده نمی شود.

با این وجود ، بیشتر برنامه ها نیازی به مقیاس بیش از حد ندارند. آنها به نزدیکی نیاز دارند.

در یک طبقه کارخانه ، استنباط زمان واقعی ، داده های سنسور را در نظر بگیرید که تصمیم گیری را فوراً در روتر شما بدون پردازش ویدیوی محلی یا تصمیمات فوری ایجاد می کند. دپین در اینجا توسعه می یابد: این تنگناها و واسطه ها را از بین می برد و محاسبه ، ذخیره و پهنای باند را تا نقطه مبدا حمل می کند.

این حدس و گمان نیست. به گفته گارتنر ، بیش از 50 ٪ از داده های مدیریت شده توسط شرکت ها تا سال 2025 در خارج از مراکز داده سنتی یا ابرها ایجاد و پردازش می شوند.

دپین ، این لحظه با باز کردن باز کردن قدرت محاسبه توزیع شده در لبه ، تبدیل دستگاه های خالی به یک زیرساخت قابل اعتماد همچنین عملکرد ، راندمان هزینه و انعطاف پذیری را فراهم می کند.

مشارکت پروتکل جدید بدوی

در اواخر دهه 1990 ، پروژه هایی مانند SETI@Home به افراد اجازه می داد نیروهای پردازش اطلاعات خالی را برای کمک به تجزیه و تحلیل سیگنال های رادیویی از زمینه زندگی فرازمینی اهدا کنند. در دهه 2000 ، تاشو@Home مدلی شبیه به محاسبات Crowdsourcing را برای شبیه سازی پروتئین تاشو برای تحقیقات پزشکی مشاهده کرد. این ابتکارات اولیه ثابت کرده است که زیرساخت های توزیع شده جهانی امکان پذیر است. اما آنها به افتخار دویدند و به افتخار نمی رسند.

آنچه آنها از دست می دادند این نبود که از نظر اقتصادی تراز شوند. فراتر از فداکاری ، هیچ انگیزه واقعی برای شرکت کنندگان وجود نداشت. این شکاف قابل برنامه ریزی و قابل برنامه ریزی با دادن جوایز قابل برنامه ریزی از مدل است. مشارکت در شبکه های دپین جبران می شود. پهنای باند را به اشتراک بگذارید؟ به شما پرداخت می شود GPU درست کنید؟ شما سکه می کنید. داده های میزبان قابل اعتماد است؟ شما بخشی از زیرساخت ها هستید و به خاطر آن پاداش می گیرید.

اینها امتیازات بازی در یک جدول رهبری نیستند. آنها دارایی واقعی با ارزش مشخص و نقدینگی هستند. و هنگامی که شبکه ها برای پاداش کمک های خود در دنیای واقعی طراحی شده اند ، نیازی به اعتیاد به مواد مخدره یا تبلیغات تبلیغاتی برای رشد VC ندارند. در بازی ، آنها به صورت ارگانیک از طریق دهان و دهان مقیاس می شوند.

این فقط زیرساخت های توزیع شده نیست. این اقدام اقتصاد جامد.

انقلاب زیرساخت ادامه دارد

من وقتی شروع به محاسبه محاسبه غیرمتمرکز کردم ، به Dein فکر نکردم. هدف من این بود که زیرساخت های گره را مقیاس پذیر و قابل استفاده کنم. اما با گذشت زمان ، من یک الگوی را دیدم: شلوغ ترین اپراتورها قبل از کانون کانال اول ابر نبودند. آنها گره ها را در برجهای خود اجرا می کنند. آنها شفافیت ، مالکیت و عملکرد را می خواستند. و آنها اهمیت بیشتری به تابلوهای شاخص و حاکمیت داشتند.

این ذهنیت باعث شد که من باور کنم که این جاده در آرایش مرکزی دو برابر شده است. زیرا اگر می توانید گره ها را توزیع کنید ، می توانید همه چیز را توزیع کنید. و این همان کاری است که بهترین پروژه های DEPIN انجام می دهد – برای شکستن یکپارچه و تبدیل اینترنت به یک شبکه.

ما معمولاً در مورد مقیاس از نظر مقیاس و راندمان هزینه صحبت می کنیم. و حتی اگر این مهم باشد ، یک لایه عمیق تر وجود دارد که ما نمی توانیم از آن چشم پوشی کنیم: حریم خصوصی. در دنیای دیجیتالی که در آن هر تماس API کنترل می شود ، هر مجموعه داده برداشت می شود و هر عملی که در دفتر خاطرات ثبت می شود توانایی داشتن زیرساخت های شما وجود دارد. ابتدا ، شبکه های کاربر ، به این معنی است که داده های شما مجبور به ترک دستگاه شما نیست. آن را به صورت محلی ، به صورت انتخابی ذخیره شده و به عمد به اشتراک گذاشته می شود.

ببین ، ابرها نمی روند. این برای هماهنگی و عملکرد جمعی بسیار مهم خواهد بود. با این حال ، آینده فقط یک ابر نخواهد بود. ابر و لبه وجود خواهد داشت. سیستم عامل ها و پروتکل ها. ارائه دهندگان و شرکت کنندگان. و DePin دارای بافت همبند خواهد بود که این دیدگاه را با مشوق های پایدار و تراز در مقیاس اجرا می کند.

زیرساخت های نسل جدید در مزارع سرور ساخته نمی شوند. توسط مردم ساخته خواهد شد. هر بار گره