فدرال رزرو ایالات متحده خواهان قوانین جدیدی برای مشتقات ارز دیجیتال است

محققان فدرال رزرو توصیه کرده اند که ارزهای رمزنگاری شده به عنوان یک طبقه دارایی جداگانه برای قوانین حاشیه مشتق، با استناد به خطرات منحصر به فرد و نوسانات زیاد آنها در نظر گرفته شوند.

محققان بانک مرکزی ایالات متحده خواستار آن هستند که ارزهای دیجیتال به عنوان یک طبقه دارایی جداگانه در بازارهای مشتقات در نظر گرفته شوند، با این استدلال که دارایی های دیجیتال دارای ریسک هایی هستند که به طور دقیق در دسته بندی های مالی موجود قرار نمی گیرند.

در مقاله‌ای که در 12 فوریه به‌روزرسانی شد، تحلیلگران نحوه مدیریت ریسک‌های مربوط به ارزهای دیجیتال در مشتقات خارج از بورس را بررسی کردند. این مطالعه با عنوان «حاشیه اولیه برای قرار گرفتن در معرض ارزهای دیجیتال در بازارهای پاک شده»، بر نحوه محاسبه الزامات حاشیه تحت چارچوب مورد استفاده توسط انجمن بین‌المللی مبادلات و مشتقات متمرکز است.

چرا رمزارز به دسته خاص خود نیاز دارد؟

محققان استدلال می‌کنند که رفتار ارزهای دیجیتال با دارایی‌های سنتی مانند سهام، کالاها و ارزهای خارجی بسیار متفاوت است. استرس بازار به طور ناگهانی بیشتر رخ می دهد، قیمت ها سریع تر حرکت می کنند و نوسانات بیشتر است. این ویژگی ها اندازه گیری ریسک را با استفاده از مدل های موجود دشوار می کند.

بنابراین، این مقاله ایجاد یک کلاس ریسک ارزهای دیجیتال را در سیستم حاشیه فعلی توصیه می‌کند. این پیشنهاد تقسیم دارایی های دیجیتال به دو دسته کلی را پیشنهاد می کند.

اولین مورد شامل استیبل کوین‌ها است، مانند استیبل کوین‌هایی که برای بازتاب ارزش ارزهای سنتی طراحی شده‌اند. مورد دوم شامل ارزهای رمزپایه شناور می شود که قیمت آنها کاملاً بر اساس عرضه و تقاضای بازار تعیین می شود.

هدف از این تمایز، تصدیق سطوح مختلف ریسک است. استیبل کوین‌ها تمایل به نوسانات کمتری دارند، در حالی که توکن‌های بدون پیوند می‌توانند به شدت و بدون هشدار نوسان کنند. به گفته نویسندگان، اعمال چارچوب حاشیه یکسان برای هر دو گروه می تواند منجر به ارزیابی نادرست ریسک و کالیبراسیون ضعیف الزامات شود.

این مطالعه همچنین توصیه می‌کند هنگام تعیین وزن ریسک، به داده‌های بلندمدت بازار، از جمله دوره‌های استرس مالی شدید، تکیه کنید. این منعکس کننده روش های صنعت مستقر است و در عین حال آنها را با رفتار خاص بازارهای رمزنگاری بیشتر تطبیق می دهد.

این ممکن است چه معنایی برای بازارها داشته باشد؟

اگر فعالان بازار این پیشنهاد را بپذیرند، الزامات مارجین برای مشتقات رمزنگاری می‌تواند هم سخت‌تر شود و هم به‌طور دقیق‌تری با ریسک زیربنایی هماهنگ شود. از نظر عملی، تاجران و مؤسسات ممکن است مجبور شوند وثیقه اضافی را به خصوص برای قراردادهای مرتبط با دارایی‌های بسیار ناپایدار بدهند.

حامیان استدلال می کنند که این رویکرد احتمال عدم وثیقه را کاهش می دهد، وضعیتی که در آن زیان تجاری از حاشیه اعلام شده بیشتر است. در بازارهای تحت فشار، این مشکل می تواند به سرعت گسترش یابد و ثبات مالی را تهدید کند. یک چارچوب واضح تر می تواند به محدود کردن این خطرات کمک کند.

این مقاله همچنین تاکید می کند که این یک مقررات رسمی نیست. این نشان دهنده تحقیق و تجزیه و تحلیل توسط کارکنان فدرال رزرو است، نه یک قانون رسمی یا تصمیم سیاست. هر تغییر واقعی باید از طریق اتخاذ صنعت یا اقدامات نظارتی آینده رخ دهد.

با این حال، زمان بندی قابل توجه است. همانطور که بازارهای کریپتو رشد می کنند و بیشتر به امور مالی سنتی گره می خورند، تنظیم کننده ها و موسسات تاکید بیشتری بر مدیریت ریسک دارند. اکنون بانک‌ها، صندوق‌ها و شرکت‌های تجاری بیشتری درگیر دارایی‌های دیجیتال هستند و قوانین استاندارد شده را مهم‌تر می‌کنند.

با شناسایی رمزارزها به عنوان دسته خاص خود، محققان نشان می‌دهند که دارایی‌های دیجیتال به سطحی از بلوغ رسیده‌اند که نیاز به نظارت ویژه دارد. اگرچه این پیشنهاد امروز قوانین را تغییر نمی دهد، اما به تلاش های مداوم برای ایجاد ساختار شفاف تر در بازارهای مشتقات کریپتو سرعت می بخشد.