58 درصد از ثروت اتریوم در معرض دید پنهان است و نیمی از DeFi از هوای رقیق ایجاد شده است.

وقتی توکن‌ها و استیبل کوین‌ها در ارزش‌گذاری‌های زنجیره‌ای گنجانده می‌شوند، اندازه بزرگ‌ترین دارندگان اتریوم دو برابر می‌شود.

ترازنامه اتریوم شبیه چند سال پیش نیست.

یک تجزیه و تحلیل جدید روی زنجیره نشان داده است که 58 درصد از سرمایه ای که بزرگترین آدرس های اتریوم در اختیار دارند، کاملاً خارج از اتریوم (ETH) قرار دارد و در توکن ها و استیبل کوین های ERC-20 است که رتبه بندی های سنتی موفق به گرفتن آن ها نمی شوند.

زمانی که آدرس‌های اتریوم تنها بر اساس موجودی ETH رتبه‌بندی می‌شوند، در مجموع ۱۸۹ میلیارد دلار در بین ۱۰۰۰۰ مورد برتر وجود دارد. وقتی آدرس‌های یکسان را بر اساس کل دارایی‌ها (ETH به علاوه توکن‌های ERC-20 و استیبل کوین‌ها) رتبه‌بندی می‌کنید، این رقم به ۴۲۶ میلیارد دلار افزایش می‌یابد. سرمایه در صدر اقتصاد اتریوم دو برابر بیشتر از آن چیزی است که رتبه بندی های سنتی نشان می دهد.

تفاوت فقط داستان اعداد نیست. این مجموعه بازیگران کاملاً متفاوتی از مالکان اصلی را نشان می دهد. در میان 1000 آدرس برتر، تنها 537 آدرس در هر دو رتبه بندی فقط ETH و مجموع گنجانده شده اند. این بدان معنی است که تقریبا نیمی از بزرگترین دارندگان اتریوم زمانی که بازار به تنهایی به مانده های اتریوم نگاه می کند، عملاً نامرئی هستند.

ترکیب این هلدینگ ها حکایت خودش را دارد. ETH اکنون تنها 42 درصد از بزرگترین آدرس ها را نشان می دهد. استیبل کوین ها تقریباً 26٪ را تشکیل می دهند و سهم باقی مانده در توکن های ERC-20 پخش می شود. در حالی که قیمت‌ها تا حد زیادی محدود به محدوده هستند، نوعی تغییر تسلط قبلاً بین پروتکل‌ها و توکن‌ها از طریق انباشت بی‌صدا ترازنامه رخ داده است.

قراردادهای هوشمند بخش مرکزی این تصویر جدید هستند. تنها از طریق دریچه ETH، آنها به عنوان شرکت کنندگان جزئی در توزیع ثروت اتریوم ظاهر شدند. در مجموع، آنها حدود 40 درصد از سرمایه رده بالا را کنترل می کنند. این تقریباً سه برابر سهم قبلی آنها است. بر اساس این گزارش، ریسک از تصمیم‌گیری مالکان فردی به مکانیزم‌های خودکار که توسط کد، طراحی وثیقه و اقتصاد نشانه‌ها کنترل می‌شود، منتقل شده است.

این تغییر در مالکیت سرمایه مستقیماً به سؤال دشوارتری منتهی می شود: این سرمایه در واقع از چه چیزی ساخته شده است؟

برای پاسخ به این سوال، این گزارش شاخص استخراج را معرفی می‌کند، معیاری که نشان می‌دهد چه مقدار از توکن‌های دارایی یک پروتکل از توکن‌های خود صادر شده تشکیل شده است. در میان پروتکل‌های DeFi، این رقم به حدود 50 درصد می‌رسد و نمونه‌های ذکر شده شامل نام‌هایی مانند Uniswap، Aave و Mantle است.

این گزارش تقریباً 20 درصد را به‌عنوان نقطه‌ای تعریف می‌کند که در آن توکن‌های خود صادر شده شروع به ایجاد خطر معنی‌دار می‌کنند، و 40 تا 50 درصد را به‌عنوان آستانه ورود یک پروتکل به قلمروی شکننده تعریف می‌کند. در این سطوح، ترازنامه دیگر عمدتاً توسط سرمایه خارجی پشتیبانی نمی شود. این تا حدی توسط اعتماد به نفس تقویت می شود.

فشار فروش متوسط ​​می تواند این اعتماد را تضعیف کند، نقدینگی را فشرده کند و نوعی آرامش انعکاسی را ایجاد کند که در فروپاشی LUNA-UST مشاهده شد، جایی که نزدیک به 100٪ شاخص مطبوعات چاپی به مارپیچ مرگ کامل در عرض چند روز کمک کرد.

پیامدهای چگونگی تحلیل اقتصاد اتریوم قابل توجه است. هنگامی که توکن ها اکثر دارایی های قابل آدرس دهی بزرگ را نشان می دهند و قراردادهای هوشمند تقریباً 40٪ از آن سرمایه را کنترل می کنند، اندازه موجودی به تنهایی به یک شاخص ضعیف برای انعطاف پذیری تبدیل می شود. پرینت ایندکس روشی عملی برای نگاه کردن فراتر از ارقام سرفصل و ارزیابی آنچه که در واقع منجر به ثروتی می شود ارائه می دهد که رتبه بندی های کل اکنون شروع به آشکار شدن کرده اند.